06-52314686

info@wonderwoordenwinkel.nl

Goed voornemen 2018

Goede voornemens aan het begin van het nieuwe jaar, meestal redden ze februari niet. Maar toch ben ik dol op nieuwe doelen voor het jaar, ik hou van het moment van reflectie. Wat wil ik anders, wat kan beter, waar wil ik naar toe, waar heb ik zin om mijn tanden in te zetten, wat mag ik niet vergeten?

Als ik nadenk over de kinderen waar ik mee heb gewerkt het afgelopen jaar viel me iets op: mijn focus is steeds meer komen te liggen op problemen waar ze mee moeten dealen. We zijn in deze tijd steeds meer geneigd kinderen waarmee we moeite hebben een etiketje mee te geven om het voor ons wat helderder te maken, ADHD, PDD-NOS, licht autistisch. Los daarvan plak ik ook nog mijn eigen stickertjes. Waardoor ik soms een klas in kijk en sommige kinderen als ‘volle ballonnen’ begin te labelen: Daar zit het jongetje die opgroeit in een onveilige thuissituatie, daar het meisje wiens ouders in scheiding liggen en die daar heel veel moeite mee heeft.

Ik werd me bewust van dat mijn eerste impuls is om die kinderen met bakken compassie te overladen: Ach die arme jongens toch met zoveel energie in hun lijf, die maar de hele dag stil moeten zitten. Of: Ik snap wel dat het voor jou te spannend is om een ik-boodschap te geven als je in zo’n onveilige situatie moet opgroeien.

Met die compassie is natuurlijk niet zo veel mis, maar de focus, op het label, op de ‘problemen’ van kinderen heeft wel een aantal risico’s. Dat ik kinderen door de lage inschatting te weinig uitdagingen biedt en ervan uitga dat veel dingen nu te spannend voor ze gaan zijn. Veiligheid en bescherming bieden is één ding, maar als je daarmee kinderen in hun comfort laat zitten, kunnen ze daar ook blijven hangen.

Dit kan leiden tot het zogenaamde Pygmalion-effect. Onderzoek wijst uit dat leerlingen waarvan een leerkracht hoge verwachtingen heeft, zich beter en sneller ontwikkelen dan kinderen waarvan een leerkracht lage verwachtingen heeft. Het is een soort self-fulfilling proficy.

Ik besefte me toen dat de focus op hun problemen,ertoe kan leiden dat je onbedoeld ook lagere verwachtingen gaat hebben. Maar natuurlijk kan ook dat kind dat opgroeit in een onveilige situatie die ik-boodschap geven!

De Amerikaanse familie- en bussiness autoriteit Stephen Covey zegt hierover: ‘(…)There is great power in viewing people seperately from their behavior, as we do, we affirm their fundamental unconditional worth. When we perceive and acknowledge the potential of others, it is as if we hold up a mirror to them reflecting the best within them. This affirming vision not only frees them to become thier best, but we too are freed from reacting to unwanted behavior. When people behave far below their potential, our affirming words and attitude become ‘that’s not like you.’ (…) ’

Dus mijn goede voornemen voor het nieuwe jaar is dat ik bij alle kinderen die ik tegenkom, vol vertrouwen zal hebben in hun volle potentieel! Dat ik ze ga prikkelen om buiten hun comfort zone nieuwe dingen te proberen en ontdekken en ze juist te prikkelen om die risico’s te nemen om te ervaren wat dat oplevert.

 

Hoe staat het met jouw goede voornemen voor de kinderen in je huis, klas, of school?