06-52314686

info@wonderwoordenwinkel.nl

Verstopte Emoties

 

Als je je echt verdiept in emoties ontdek je dat veel emoties ‘achter’ andere emoties verstopt zitten. Omdat wij scholen afgaan om kinderen en hun leerkrachten en ouders probeer de kracht van kwetsbaarheid te leren vind ik het belangrijk ‘to practice what we preach’.  Mijn kwetsbaarheid tonen voelt meestal doodeng, alsof ik iets te verliezen heb. Maar je krijgt er zo veel voor terug: Allereerst authenticiteit en met een beetje mazzel empathie en troost en dingen worden er zo ‘echt’ van.

Op printerest werd de volgende veelzeggende poster gedeeld, jammer van de spelfout (bezorgt i.p.v. bezorgd) maar heel geschikt voor gebruik in de klas.

Met wat mindfulness in de pocket lukt het me steeds beter om te herkennen welke gevoelens er allemaal door mijn onderbuik zwemmen. Ik werd me er steeds meer bewust van het feit dat boosheid voor mij een grote verstopplek is voor andere emoties.  En steeds als ik echt boos op iemand word probeer ik ook even onder de boosheid te zoeken. Vaak kom ik daar verdriet tegen, frustratie, of andere vormen van schaamte. Grappig is dat die laatste gevoelens allemaal betrekking hebben op mezelf en niet op die ander.

Als bewust kwetsbare vriendin van een iets-minder-emotionele man, moet ik bewaken dat ik niet wordt meegezogen door  de verleiding van boze jij-boodschappen, omdat ik niet geloof dat die ook maar iets gaan opleveren als we ruzie hebben. Dus dwing ik mezelf om steeds als ik boos ben om daaronder te  kijken. Van het weekend was het even mis en het zoeken onder de boosheid resulteerde in  een gevoel van teleurstelling en een huilbui van mij terwijl we samen op straat liepen. Ik geneerde me dood, hij waarschijnlijk ook en hij wist zijn boosheid net te beperken tot voelbare irritatie. Maar erg ver kwamen we niet. Ik met mijn kwetsbaarheid en ik-boodschappen en hij met zijn ontlopen van wat er onder zijn boosheid zat. We kwamen ongemakkelijk zwijgend thuis We besloten uiteindelijk de strijdbijl te begraven en kwamen en hij ging naar zijn studeerkamer. Een tijdje later kwam hij daar weer uit. ‘Als jij moet huilen, heb ik het gevoel dat ik het verkeerd heb gedaan, dat ik heb gefaald. Omdat ik je juist gelukkig wil maken. En dan word ik boos op jou, maar eigenlijk vooral op mezelf.’ En toen leerde ik dat deze iets-minder-emotionele man veel beter onder zijn boosheid kon kijken dan ik dacht. En dat het effect van kwetsbaarheid en ik-boodschappen vaak gewoon wat later komt dan je hoopt.

Ik was weer zo verliefd op hem en ook een beetje trots op deze eerlijke misschien-toch-wel-kwetsbare man . Alle frustratie verdween als sneeuw voor de zon en we hebben een hele fijne avond samen gehad.

Maar hoewel de ik- en sorry-boodschap ooit voortkwamen uit de relatietherapie van de founders in Amerika, is het bij de Wonderwoordenwinkel zeker niet bedoeld als relatietherapie (al doet het soms wonderen, zoals in die van mij;)

Maar deze kwetsbaarheid heeft me ook zoveel opgeleverd in relatie met de kinderen met wie ik werk. Terwijl dat niet betekent dat ik kinderen ‘over me heen laat lopen’.  Iedereen die me  ooit voor een groep heeft zien staan kan dat beamen. Maar door af en toe aan kinderen te vertellen dat ik ‘het ook even niet meer weet’, of dat ik ‘verdrietig ben van hoe iets gegaan’ is heeft me allereerst oprechter contact met kinderen opgeleverd. En een sterkere band en meer wederzijds vertrouwen.

Ga eens bij jezelf na: wat zijn de meest betekenisvolle momenten die je hebt meegemaakt met je leerlingen? Wat zijn de gesprekken die je nooit zult vergeten? Ik was er niet bij, maar dik kans dat of jij, of een kind daarbij iets van kwetsbaarheid liet zien.

Dat is de kracht van kwetsbaarheid.